Właśnie teraz, kiedy czytasz tego bloga, 18 aktywistów Greenpeace siedzi w areszcie na Grenlandii, po tym jak dokonali heroicznej próby powstrzymania odwiertów na obszarze Arktyki. W sobotę wspięli się na morską platformę wiertniczą, znajdującą się 180 km od wybrzeża Grenlandii, domagając się przedstawienia przez brytyjski koncern naftowy Carin Energy, planu działań na wypadek wycieku ropy z platformy. Plan ten (o ile istnieje) jest trzymany w tajemnicy.

Rząd Grenlandii, zapytany przez nas o odpowiednie dokumenty nabrał wody w usta, za to prawnicy firmy Cairn nie próżnują. Koncern pozwał Greenpeace w holenderskim sądzie i zagroził że każdy kolejny dzień protestu będzie kosztował naszą organizację 2 mln euro. W ubiegłym tygodniu platforma wiertnicza Leiv Eiriksson była okupowana w sumie przez 5 dni.

Jeśli szefowie koncernu myślę, że finansowy szantaż zamknie nam usta to są w błędzie. Będziemy kontynuować nasze działania na rzecz ochrony ekosystemu Arktyki. Wbrew wszelkim praktykom i normom stosowanym w dpowiedzialnym biznesie, Cairn uparcie odmawia publikacji dokumentów, które pokazałaby jaki jest plan przeciwdziałania potencjalnym katastrofom a także plan działania w wypadku, gdyby rzeczywiście doszło do wycieku ropy w tak cennym obszarze jakim jest Arktyka. Plan taki musi zawierać informację o tym kto poniesie koszty usuwania skutków wycieku a także raporty techniczne uwzględniające specyfikę operacji usuwania wycieku w warunkach arktycznych. Będziemy walczyć o prawo opinii publicznej do poznania faktów. Skoro Cairn wie jak poradzić sobie z katastrofą podobną do tej jaką spowodował koncern BP w Zatoce Meksykańskiej, to dlaczego nie upubliczni swojego planu działania? A może jednak nie wie? Skoro nie wie, a to sugerują naukowcy od miesięcy ostrzegający przed morskimi odwiertami w Arktyce, to niech lepiej zabiera swoją pływającą platformę i odstawi ją bezpiecznie na złom.

Arktyka to jeden z najbardziej wrażliwych ekosystemów świata. Skutki zmian klimatu są tam widoczne już teraz a na ironię zakrawa fakt, że topniejąca pokrywa lodowa zachęca biznes to eksploatowania tego regionu pod kątem paliw kopalnych, których spalenie spowoduje jeszcze większy wzrost średniej globalnej temperatury i doprowadzi do jeszcze szybszego topnienia pokrywy lodowej Arktyki.

Katastrofa w Fukushimie wywołała na całym świecie falę dyskusji o bezpieczeństwie i przyszłości energetyki jądrowej. U nas merytoryczną debatę zamieciono pod dywan.

Rozmowa na temat elektrowni atomowych w Polsce to prawdziwe pomieszanie z poplątaniem. W rolę ekspertów z dziedziny energetyki wcielili się fizycy jądrowi, a specjalistami od bezpieczeństwa atomowego zostali politycy. Nic więc dziwnego, że w toczącej się dyskusji brakuje szerszego spojrzenia na to, co w najbliższych latach wydarzy się na polskim rynku energii i jaki wpływ na to będzie miał rządowy program energetyki jądrowej. Nie ma też rzetelnych informacji o ryzyku i bezpieczeństwie planowanych inwestycji. W zamian mamy dobrze przygotowaną kampanię opartą na informacjach zaczerpniętych z broszur reklamowych koncernów jądrowych liczących na nowe kontrakty.

Zaszczepić ideę

O tym, że energetyka jądrowa jest tania, bezpieczna i nie ma w stosunku do niej alternatyw, mają nas przekonać dziennikarze, serialowi aktorzy i popularne programy telewizyjne. Częścią założeń rządowej kampanii zatytułowanej „Bezpieczeństwo, które się opłaca” są działania promocyjne w ramach tak zwanej idea placement w różnego rodzaju programach. Na 64. stronie tego dokumentu czytamy, że „spośród wielu programów utrzymanych w konwencji Warto rozmawiać, Tomasz Lis na żywo, Teraz my, Plus-Minus itp., należy wybrać te, cieszące się nie tylko popularnością, lecz również zaufaniem odbiorców.” Wystarczy żeby pojawili się w nich odpowiedni eksperci i zaszczepili ideę budowy elektrowni atomowych. Autorzy założeń tej strategii ostrzegają jednak, że w przypadku programów publicystycznych „ryzykiem” jest otwarta debata z przeciwnikami energii jądrowej. Aby je zredukować można zamieścić „w jednym z już istniejących programów edukacyjnych / popularno naukowych kilkuminutowy blok, podejmujący temat energetyki jądrowej”. Zapewnie świetnie wypadną w nim pracownicy Instytutu Energii Atomowej w Świerku. Ci sami, którzy powołali do życia Stowarzyszenie Ekologów na rzecz Energii Nuklearnej SEREN, chcąc w ten sposób dokonać wyłomu w dotychczas spójnym stanowisku organizacji ekologicznych, które nie popierają polskiego programu jądrowego.

Wyłączyć myślenie

Opracowaniem założeń proatomowej kampanii zajmowali się prawdziwi fachowcy. Na etapie ich przygotowania uwzględnili i nawet możliwość pojawienia się takiej sytuacji kryzysowej, jaką jest awaria elektrowni atomowej. Zalecili przy tym opracowanie planów zaradczych w postaci „specjalnych procedur komunikacyjnych” i „zarządzania obiegiem informacyjnym”. Nauka nie poszła w las, bo rząd w sposób podręcznikowy od samego początku bagatelizuje problem katastrofy w Fukushimie. Argumenty typu „u nas nie ma tsunami”, „nie występują także trzęsienia ziemi” są początkiem końca rozmowy, którą puentuje stwierdzenie, że poza wszystkim „nasze reaktory będą najbezpieczniejsze i najnowocześniejsze na świecie”. Po takiej dawce informacji wyłącza się dziennikarska czujność. Do tego dochodzi odpowiednie „zarządzanie obiegiem informacji”. Na skutek czego fakt, że pani Hanna Trojanowska została pełnomocnikiem rządu ds. energetyki jądrowej, porzucając z dnia na dzień pracę w Polskiej Grupie Energetycznej, a więc spółce, która ma czerpać zyski z uruchomienia elektrowni atomowych, nie wzbudza żadnych wątpliwości.

Oszukać standardy

Mówiąc o elektrowniach jądrowych, ich bezpieczeństwie i niezawodności, musimy brać pod uwagę realia, w których przyszło nam żyć. Nasza codzienność obfituje w doniesienia o „przedsiębiorczych” wykonawcach autostrad zastępujących kruszywa do utwardzania dróg przez dużo tańszą ziemię, czy też znikaniu stalowych konstrukcji dosłownie w jedną noc. Chcąc nie chcąc musimy przyznać, że nasze standardy są niższe niż w Japonii i nie powinniśmy tego pomijać w sytuacji, w której w kraju o najwyższej kulturze technicznej, na skutek katastrofy do środowiska dostają się duże ilości radioaktywnych substancji. Na niewiele tutaj zdają się zapewnienia polskiego rządu o budowie najnowocześniejszych elektrowni, ponieważ po pierwsze reaktory generacji III+ nigdzie na świecie nie zostały jeszcze uruchomione, a po drugie żadne systemy zabezpieczeń nie dają gwarancji uniknięcia wypadku.

Spacyfikować kryzys

Brytyjski specjalista ds. bezpieczeństwa jądrowego John Large w analizie zagrożeń awarii reaktorów generacji III+, wykazał, że istnieje ryzyko odsłonięcia ich rdzeni bez względu na zaprojektowane systemy zabezpieczeń. Skutkiem takiej awarii może być rozległe skażenie radioaktywne. Tym bardziej zadziwiające jest „pacyfikowanie sytuacji kryzysowej” (kolejny cytat z założeń rządowej kampanii proatomowej), jaką dla polskiego programu jądrowego jest katastrofa w Fukushimie. W żaden sposób nie można lekceważyć skutków potencjalnych awarii, które powinny być rzetelnie odzwierciedlone w kosztach ubezpieczenia od ryzyka ich wystąpienia. O tych jednak rząd polski milczy, bo w nowym prawie atomowym wycenił je na jedyne 360 milionów euro. Tymczasem skutki katastrofy w Fukushimie liczone są w dziesiątkach miliardów euro. Jedna z wycen sprzed kilku lat pokazuje, że gdyby francuski koncern jądrowy EDF pokrywał całe koszty ubezpieczenia związane z prawdopodobieństwem wypadku, to ceny wytworzonej energii wzrosłyby automatycznie o około 300%. Przykład Japonii dobrze pokazuje, że bezpieczeństwo elektrowni atomowych słono kosztuje. Niestety w Polsce nie ma chętnych, aby za nie płacić.

Nie rozmawiać o problemach

O polskim programie energetyki jądrowej można powiedzieć jedno – robi piorunujące wrażenie. Prąd z pierwszej elektrowni atomowej ma popłynąć w naszych gniazdkach już w roku 2020. W dotrzymanie tego super ambitnego terminu nie wierzą nawet członkowie rządu. Żaden z nich jednak tego oficjalnie nie powie, bo na styku atomu z polityką liczy się przed wszystkim marketingowy blichtr. Na ten moment przyjmijmy jednak, że nie ma to większego znaczenia. Uruchomienie pierwszej elektrowni atomowej w roku 2020, czy też 2025, ma się przecież nijak do problemów polskiej energetyki. Jakby nie liczyć, do 2014 roku nie zdążymy, a będzie to najprawdopodobniej moment, w którym nasza przestarzała energetyka dostanie mocnej zadyszki. Zgodnie z dostępnymi prognozami, ilość produkowanej w Polsce energii w najbliższych kilku latach przestanie zaspokajać potrzeby naszej gospodarki. Nie mamy więc 10 lat, a jedynie 2 – 3 lata żeby zapobiec kryzysowi energetycznemu. Istnieją trzy możliwe wyjścia z tej krytycznej sytuacji. Albo zaczniemy na poważnie oszczędzać energię i wspierać jej odnawialne źródła (pierwsza opcja), albo zaczniemy importować prąd od naszych sąsiadów (druga opcja). Rozwiązaniem trzecim, pośrednim, jest wypadkowa dwóch powyższych. Czyli oszczędzamy, ale zdecydowanie mniej. Rozwijamy źródła odnawialnej energii, ale tylko na poziomie minimalnym, a resztę brakującej energii importujemy. Smutna prawda jest taka, że program budowy elektrowni atomowych skutecznie blokuje opcję pierwszą. Chcąc nie chcąc, cała polityczna para państwowej administracji idzie w gwizdek atomowych elektrowni. Na pozostałe tematy, takie jak chociażby inteligentne sieci przesyłowe, po prostu nie starcza czasu.

Powtarzać, że tania

Analizując stan infrastruktury, prognozy zapotrzebowania na energię i strukturę jej dotychczasowego zużycia w Polsce, czarno na białym widać, że to efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii powinny być oczkiem w głowie wszystkich polityków. Bo taki, a nie inny jest najkorzystniejszy rachunek ekonomiczny dla polskiej gospodarki. Nie mam też wątpliwości, że czar „taniej energii jądrowej” pryśnie najpóźniej na etapie przygotowania i realizacji samej budowy elektrowni atomowej. Wystarczy przyjrzeć się temu, jak szybowały dotychczasowe koszty budowanych reaktorów. Powstający obecnie w Finlandii reaktor najnowszej generacji, skądinąd podawany w Polsce za „dobry” przykład, przekroczył o 60 proc. planowany budżet, natomiast o 100 proc. kwotę, która była znana fińskiemu parlamentowi przed podjęciem decyzji o budowie. Prof. Władysław Mielczarski w swoich obliczeniach wykonanych na zlecenie Polskiej Grupy Energetycznej wykazał, że koszty budowy elektrowni atomowych są większe od innych instalacji, nawet jeżeli uwzględnimy koszty emisji CO2. Niestety analiza ta, podobnie jak cała debata o programie jądrowym, zamieciona została pod dywan. Jak na razie bardziej nośne są hasła o „taniej energii jądrowej”, powtarzane w przekazach medialnych jak mantra.

Czy nam się to podoba, czy nie

Przepis na sukces energetyki jądrowej w Polsce wydaje się dość prosty – zaszczepić ideę, wyłączyć krytyczne myślenie, oszukać samych siebie, spacyfikować kryzys, nie rozmawiać o problemach i powtarzać do znudzenia, że atomowa energia jest tania. Bez względu jednak na to, czy nam się podobają elektrownie atomowe, czy też nie, musimy stawić czoła prawdzie: energetyka jądrowa jest ekonomicznie do utrzymania jedynie przy założeniu silnej pomocy państwa. Udziela jej się na etapie kredytowania inwestycji, ubezpieczenia, składowania odpadów radioaktywnych, likwidacji i rozbiórki elektrowni jądrowych. Pół wieku specjalnego traktowania tej technologii niczego w tym zakresie nie zmieniło.

*tekst opublikowany na łamach „Zielonych Wiadomości” 25.04.2011

Dziewięciu laureatów Nagrody Nobla wezwało dziś światowych przywódców do poczynienia inwestycji w odnawialne źródła energii. List otwarty został wysłany do 31 szefów rządów i państw, które obecnie inwestują w energetykę jądrową lub rozważają zainicjowanie projektów jądrowych. Data publikacji listu nie jest przypadkowa i zbiegła się w czasie z 25 rocznicą katastrofy w Czarnobylu.

„Nadszedł czas, żeby zdać sobie sprawę z tego, że elektrownie jądrowe nie są czystym, bezpiecznym ani tanim źródłem energii” – napisali w liście nobliści. „Wierzymy że wycofanie się z użycia energii atomowej przyniesie przyszłym pokoleniom, a także mieszkańcom Japonii, którzy wycierpieli tak wiele, bezpieczeństwo i pokój”.

Pełna treść listu jest dostępna tutaj.

Dziś, w 25 rocznicę katastrofy w Czarnobylu na całym świecie odbywają się antyatomowe protesty.

Japoński rząd zdecydował o podwyższeniu oceny zagrożenia w uszkodzonej elektrowni jądrowej Fukushima na 7, najwyższy stopień wg skali zagrożeń nuklearnych INES. Tym samym skala awarii japońskiego reaktora została zrównana z katastrofą w Czarnobylu. Greenpeace wzywał do podniesienia oceny od trzech tygodni co zaskutkowałoby sprawniejszą ewakuacją mieszkańców zagrożonych terenów i zwiększeniem strefy ewakuacji. Japoński rząd zdał sobie w końcu sprawę z powagi sytuacji i zorganizował ewakuację kobiet w ciąży oraz dzieci miast Fukushima i Koriama, ale stało się to o wiele za późno.

Niestety historia rozwoju przemysłu atomowego pokazuje, że często awarie i wypadki do których dochodzi w elektrowniach atomowych są tuszowane. Na całym świecie corocznie dochodzi do setek mniejszych i większych awarii, o którym media z reguły milczą.

Już od miesiąca Japonia boryka się z kryzysem jaki dotknął ten kraj po trzęsieniach ziemi, tsunami i awarii w elektrowni jądrowej. Sytuacja nadal jest daleka od opanowania i ciągle istnieje ryzyko wydostania się dużej ilości substancji radioaktywnych do środowiska.

Tymczasem polski rząd uparcie forsuje plan budowy elektrowni atomowych w Polsce. Jak mantrę, rządowi eksperci powtarzają słowa o „bezpieczeństwie”, „niezależności”, „ekonomii”. Tymczasem warto postawić sobie pytanie, czy potrzebujemy w Polsce budować elektrownie atomowe?

Nie potrzebujemy!

Więcej na temat mitów dotyczących bezpiecznych elektrowni atomowych ale i o alternatywach dla atomówki możecie przeczytać w wywiadzie, który ukazał się na serwisie ekologia.pl.

Składamy wyrazy głębokiego współczucia wszystkim tym, którzy stracili bliskich podczas trzęsienia ziemi, które nawiedziło Japonię.

Jesteśmy bardzo zaniepokojeni zagrożeniami jakie przyniosło zarówno trzęsienie ziemi, jak i tsunami, zwłaszcza w kontekście możliwości potencjalnych zagrożeń wywołanych tymi zjawiskami w japońskich instalacjach atomowych oraz rafineriach i koncernach chemicznych.

Jak donoszą media, 20 reaktorów działających w czterech japońskich elektrowniach jądrowych zostało wyłączonych. Na szczęście nie ma żadnych doniesień dotyczących pojawienia się wycieków radioaktywnych. Greenpeace jest szczególnie zaniepokojony zniszczeniami spowodowanymi przez tsunami w elektrowni atomowej Fukushima. Najbardziej zagrożony zdaje się być system chłodzenia rdzeni oraz zbiornik wysokoradioaktywnych odpadów. Nawet natychmiastowe wyłączenie reaktorów wymagać będzie konieczności ciągłego chłodzenia rdzeni ogromną ilością wody, tak by uniknąć poważnej awarii.

Wyrażamy nadzieję, że wszelkie uszkodzenia instalacji atomowych będą poddane szczegółowej analizie, z której zostaną wyciągnięte rzetelne wnioski dotyczące ich wpływu na społeczności lokalne i środowisko. Wierzymy, że śledztwo w tej sprawie zostanie przeprowadzone w transparentny i niezależny sposób, a jego wyniki zostaną udostępnione opinii publicznej.

Przez ostatni rok 600 000 sympatyków Greenpeace, takich jak ty, wezwało Facebook, by do zasilania swojego ogromnego centrum obsługi danych, zastosował czystą energię pochodzącą z odnawialnych źródeł. W ubiegłym tygodniu spotkałem się z Randi Zuckeberg (dyrektorem marketingu) i przedstawiłem jej nasz postulat: „Znielubić Węgiel”.

Co odpowiedziała? „Jako firma prowadzimy szeroką dyskusję na temat tego, jak moglibyśmy zwiększyć udział czystej energii w naszym bilansie energetycznym… chcielibyśmy żebyście nam w tym pomogli”.

Oczywiście facebook zwrócił uwagę na naszą kampanię i zaczyna dostrzegać własną odpowiedzialność w zakresie wykorzystania czystej energii – niestety brakuje im jeszcze prawdziwego planu działania. Żeby ich zmotywować dajemy im konkretny termin: Facebook: „znielubić węgiel” do Dnia Ziemi, 22 kwietnia!

Zapraszam cię do włączenia się w tę kampanię, i nie zapomnij zaprosić znajomych!

Jeśli nie jesteś na Facebooku, możesz dołączyć tutaj: www.greenpeace.org/unfriendcoal
Chcesz wiedzieć więcej? Posłuchaj zapisu Live Stream z Davos:

Facebook musi przyjąć plan, który zakłada rozwój bez konieczności użycia węgla. W zamian, zasilanie potężnego centrum danych, powinno pochodzić z odnawialnych źródeł energii. Im dłużej firma będzie zwlekać z publicznym zaprezentowaniem planu, tym mocniej będziemy na nią naciskać. Będziemy też prosić Ciebie o podjęcie działań.

Do tej pory byliśmy mili. We wrześniu ubiegłego roku wysłałem wynalazcy Facebooka Markowi Zuckerbergowi oficjalny list. Później wielu z was opublikowało posty na Facebookowej stronie Marka, wielu z nas jest też aktywnych na stronie ‘Green on Facebook’, wszystko po to, żeby firma nie mogła uciec od odpowiedzialności. Każdy z nas chce mieć pewność, że zawsze gdy publikujemy nowe zdjęcie albo klikamy na „lubię to”, centrum dnaych Facebooka przetwarza informacje wykorzystując czystą energię.

W odpowiedzi na naszą kampanię Facebook pokazał swoje inicjatywy dotyczące efektywnego wykorzystania energii, zaprosił również Ala Gore’a i Palo Alto do swojej siedziby żeby przedstawić koncepcję zrównoważoności pracownikom. Ale teraz jest czas na rozwiązanie największego problemu, czyli pozbycia się węgla. Nie chcemy słów, chcemy prawdziwego planu działania.

Opisaliśmy wszystkie kroki, jakie Facebook musi podjąć, żeby obecne centra danych w Oregonie i Północnej Karolinie a także te które powstaną w przyszłości, mogły być zasilane odnawialnymi źródłami energii.

Właśnie teraz mamy szansę zainicjować globalną [R]ewolucję energetyczną. Działania podejmowane przez Facebook mają ogromne znaczenie, ponieważ jest to duży odbiorca energii. Facebook może też pomóc zainicjować zmiany w kierunku zwiększenia udziału energetyki odnawialnej na świecie, która tworzy miliony zielonych miejsc pracy. Jeśli Facebook „znielubi węgiel” to tym samym zapoczątkuje falę wyborów czystej energii w świecie IT. A to właśnie ten sektor będzie najbardziej dynamicznie rozwijającym się odbiorcą energii w nadchodzącej dekadzie.

Dołącz do mnie i zaapeluj do Facebooka żeby „znielubił węgiel”

Kumi Naidoo
Executive Director
Greenpeace International

Wielkopolskie jeziora stają się coraz bardziej popularne na Zachodzie. Niestety nie za sprawą ich wyjątkowych walorów turystycznych, ale przez postępujące zjawisko ich wysychania. Dziennikarka Belgijskiej gazety „La Libre Belgique” przyjechała do Tomisławic, by na własne oczy przekonać się jak wyglądają skutki budowy kopalni odkrywkowych. Jednym z nich jest właśnie obniżanie się poziomu wody w okolicznych jeziorach. Zapraszam was do przeczytania jej relacji, która została opublikowana na łamach „La Libre” w grudniu ubiegłego roku:

Wiceminister gospodarki, Joanna Strzelec-Łobodzińska, musi być zdesperowana, skoro ucieka się do tak drastycznych kroków, jak zmiana definicji biomasy, która umożliwić ma spalanie lasów w kotłach koncernów energetycznych. Ta pokrętna logika polegająca na rozszerzeniu definicji z „odpadów i pozostałości z produkcji leśnej” na „biomasę powstałą na terenie lasu oraz w wyniku jej przetworzenia”, ma umożliwić Polsce realizację wymaganego unijnymi zobowiązaniami, udziału energii wyprodukowanej z alternatywnych źródeł w bilansie energetycznym.

Tak oto zamiast zmiany rzeczywistości, czyli rzeczywistego zwiększenia udziału OZE (w tym energii wiatru, słońca i źródeł geotermalnych) w produkcji energii, mamy sytuacje taką, że rząd zmienia definicję tak by umożliwić koncernom węglowym wykorzystanie drzew jako biomasy do produkcji energii.

Jeśli rozporządzenie w zaproponowanej formie wejdzie w życie, drewno, które mogłoby zostać efektywnie wykorzystane przez sektor drzewny np. do produkcji mebli, pójdzie z dymem w nieefektywnych kotłach wielkich koncernów energetycznych. Mało tego, rozporządzenie skonstruowane jest tak, że ten barbarzyński czyn zostanie uhonorowany „zielonym certyfikatem” (sic!), który potwierdza wytworzenie energii w odnawialnym źródle.

Jak donosi Puls Biznesu, w miniony piątek w Ministerstwie Gospodarki odbyła się burzliwa konferencja uzgodnieniowa dotycząca kontrowersyjnego rozporządzenia, na której zdecydowana większość uczestników spotkania wyraziła swój sprzeciw wobec pomysłu palenia polskich lasów w kotłach. Urząd Regulacji Energetyki, Ministerstwo Rolnictwa i Ministerstwo Środowiska ramię w ramię z ekspertami branży energetyki odnawialnej i przemysłu drzewnego, oprotestowali projekt. W jego obronie stanęli jedynie przedstawiciele Ministerstwa Gospodarki i lobby węglowo-energetyczne, dla których wprowadzenie rozporządzenie będzie na rękę.

Łatwiej przecież zmienić definicję biomasy niż wprowadzić rozwiązania dające impuls do rozwoju odnawialnych źródeł energii.

Więcej informacji na stronie: www.SpalaNaszeLasy.pl

Pobierz artykuł z „Pulsu Biznesu”

Grupa młodych ludzi działająca na rzecz ochrony klimatu w ramach inicjatywy tcktcktck, a wśród nich aktywiści Greenpeace, nurkowała wczoraj u wybrzeży Meksyku, w miejscu gdzie znajduje się instalacja „Silent evolution” przedstawiająca 400 postaci ludzkich umieszczonych na dnie morza.

Obecnie ponad 100 milionów ludzi jest zagrożonych z powodu podnoszącego się poziomu mórz i oceanów. Jest to efekt postępujących zmian klimatu, które powodują nieustanne topnienie arktycznych lodowców. Żeby zatrzymać wzrost średniej globalnej temperatury ludzkość musi ograniczyć emisje gazów cieplarnianych.

W meksykańskim mieście Cancun trwa właśnie Szczyt Klimatyczny, na którym przedstawiciele międzynarodowej społeczności muszą podjąć decyzje dotyczące działań, które uchronią ludzkość przed skutkami zmian klimatycznych.

Przez cały weekend trwały w Niemczech wielotysięczne protesty i blokady torów kolejowych, po których sunął pociąg wiozący 123 tony radioaktywnych odpadów z niemieckich elektrowni jądrowych do miejscowości Gorleben, gdzie znajduje się tymczasowe składowisko odpadów radioaktywnych. Radioaktywność transportu porównywana była z tą jaka powstała po wybuchu w Czarnobylu, stąd w zachodniej prasie pociąg zyskał miano „Czarnobyla na kołach”. Blisko 5 tys. osób spędziło zimną, jesienną noc siedząc lub śpiąc na torach, uniemożliwiając tym samym przejazd radioaktywnego ładunku. Tak zmasowanych protestów przeciwko energetyce atomowej Dolna Saksoania nie widziała od lat dziewięćdziesiątych.

Protestujący, a wśród nich aktywiści Greenpeace i innych organizacji ekologicznych oraz lokalni rolnicy, wysłali wyraźny sygnał rządowi Angeli Merkel, że energia atomowa nie jest rozwiązaniem. Decyzja o przedłużeniu o kolejne 12 lat działalności 17 elektrowni atomowych działających na terenie Niemiec, podjęta wbrew woli narodu była siłą napędową, która wzmogła protesty.

Czas by nasz rząd wyniósł z tej niemieckiej lekcji naukę i przestał forsować absurdalny pomysł budowy elektrowni atomowych w Polsce. Zamiast snuć nierealne plany, oparte bardziej spekulacjach niż faktach (dla przykładu rząd zakłada, że koszt budowy 1 MW wyniesie 3mln euro, podczas gdy na świecie szacuje się taki koszt na 5mln euro) Polska powinna skupić się na rozwoju odnawialnych źródeł energii. Niestety, rządzący zachowują się tak jakby nie dostrzegali, że światowe trendy kierują się właśnie ku czystym technologiom a nie niebezpiecznym i nieopłacalnym elektrowniom atomowym. W samej tylko Unii Europejskiej w 2009 roku 62% nowo zainstalowanej mocy pochodziła z odnawialnych źródeł energii. Nowo zainstalowane moce pochodzące z reaktorów jądrowych wyniosły w ubiegłym roku ok. 0,5 GW podczas gdy turbin wiatrowych zainstalowano 10GW.

Nie dajmy sobie wmówić że technologia jaką chce nam zafundować lobby atomowe jest dla nas dobra i służyć będzie następnym pokoleniom. Powiedzmy sobie szczerze, rząd marnuje czas i środki na realizację programu jądrowego, który nie ma racji bytu. Jeśli jednak czarny scenariusz się ziści i w Polsce powstanie elektrownia atomowa, naszym dzieciom i wnukom zostawimy kłopot w postaci zcentralizowanego systemu elektroenergetycznego, wysokich cen za energię elektryczną (nie może być inaczej gdy rynek zostanie zmonopolizowany przez skostniałe koncerny energetyczne) i górę radioaktywnych odpadów, których nie umiemy utylizować.

Osobiście wolę jednak wersję bardziej optymistyczną, taką w której elektrownia atomowa nie powstanie w Polsce nigdy.